Obrona konieczna w polskim prawie karnym

Аннотація

Ключові файли

1. M. Budyn-Kulik (w:) Kodeks karny. Praktyczny komentarz, red. M. Mozgawa, Warszawa 2010 s. 334.

2. A. Wąsek (w:) O. Górniok [et al.], Kodeks..., t. I, s. 339.  Por. też   wyrok SN z  dnia 20 grudnia 1984 r., II KR 289/84, OSNKW 1985, nr 7-8, poz. 58.

3. Wyrok SN z dnia 26 lipca 1971 r., IV KR 119/71, OSNKW 1971, nr 12, poz. 190, z glosą A. Krukowskiego, OSP 1972, z. 2, poz. 36.

4. J. Giezek (w:) M. Bojarski, J. Giezek, Z. Sienkiewicz, Prawo karne materialne. Część ogólna i szczególna, Warszawa 2004, s. 142. Por. też M. Budyn-Kulik, Zabójstwo tyrana domowego, Lublin 2005, s. 216-217.

5. Zob. glosy: J. Bednarzaka, NP 1986, nr 11-12, s. 143; A. Wąska, NP 1988, nr 1, s. 119; A. Marka i E. Pływaczewskiego, PiP 1987, z. 4, s. 144.

6. I, s. 320-321, który nie wyklucza takiej możliwości, oraz A. Marka, który neguje możliwość przyjęcia obrony koniecznej w takim wypadku; A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, Wolters Kluwer 2010, s. 87.  Por. też A. Krukowski, Obrona konieczna na tle polskiego prawa karnego, Warszawa 1965, s. 39-40; J. Wawrowski, Obrona konieczna a zabezpieczenia techniczne, Prok. i Pr. 2006, nr 9, s.40.